

Talip Öztürk’ün katledilişi, yalnız bir öğretmenin değil,
bir kuşağın vicdanının hedef alınmasıydı.
16 Kasım 1979 günü okuldan çıkarken paramiliter faşist çetelerin saldırısına uğradı.
Ardından gelen sessizlik, Türkiye’nin üzerine çöken faşist karanlığın sembolü oldu.
Ancak bu sessizliği ilk bozanlar, onun yoldaşları, öğrencileri ve öğretmen arkadaşlarıydı.
Cenazesi on binlerin omuzlarında taşındı.
Her sokakta, her pankartta tek bir slogan yankılandı:
“Talip Öztürk ölümsüzdür!”
🕯️ TÖB-DER İstanbul Şubesinin İpek Kumaş Takvimi

Talip Öztürk’ün ölümünden kısa bir süre sonra,
TÖB-DER İstanbul Şubesi onun anısına özel bir ipek kumaş takvim hazırladı.
Bu takvimde Talip’in portresiyle birlikte şu dizeler yer alıyordu:
“Ölüm seni değil, sen ölümü yendin.
Anını yaşatacak, kavganı sürdüreceğiz.”
Takvim, o dönem öğretmenlerin elden ele dolaştırdığı bir anma simgesiydi.
Bugün hâlâ birçok öğretmen odasında bu takvim korunur,
yeni kuşak öğretmenlere emanet edilir.
📰 Dönemin Basını ve Demokratik Kitle Örgütlerinde Yankılar
Talip Öztürk’ün ölümü, 1979–1980 yıllarında öğretmen örgütlerinden sendikalara,
öğrenci derneklerinden işçi sendikalarına kadar geniş yankı buldu.
- TÖB-DER Genel Merkezi yayımladığı bildiride şunu vurguladı: “Faşizmin hedefi halkın aydınlık yüzüdür. Talip Öztürk bu yüzün simgesidir.”
- TKP Genel Sekreteri İsmail Bilen, Talip Öztürk’e yönelen saldırı, Partimize, İşçi Sınıfına, demokrasi güçlerine saldırıdır.» (Kasım 1979 Moskova konuşmasından)
- Öğretmenin Birliği Dergisi, onun ardından özel bir sayı yayımladı.
- Eğitim Enstitüleri Öğrenci Dernekleri,
“Talip Öztürk’ün mücadelesi, özgür ve halkçı eğitimin yolunu aydınlatıyor.” açıklamasını yaptı. - Birlik ve Dayanışma çevresi, onun anısını yaşatmak için “16 Kasım Öğretmen Mücadele Günü” çağrısı yaptı.
Bu tepkiler, Talip Öztürk’ün yalnızca bir birey değil,
tüm bir dönemin kolektif vicdanı olduğunu ortaya koydu.
🕊️ Yaşayan Bir Anı
Bugün Talip Öztürk’ün adı, öğretmen hareketinin tarihine kazınmış durumda.
Onun mücadelesi, her 16 Kasım’da yapılan anmalarda,
her yeni öğretmen kuşağının belleğinde yeniden canlanıyor.
“Talip Öztürk yaşıyor, mücadelesi sürüyor!”

🎙 İsmail Somuncu – Okul Perdesinden Pankarta
“Talip’in vurulduğunu duyduğum gün hayatımda ilk kez bir arkadaş için başımı masaya koyup hüngür hüngür ağladım…”
…ağlaya ağlaya Talip’in resmini yaptım… o resim, bizim yasımızı ve dayanışmamızı bir pankarta dönüştürdü.”
Kaynak: İsmail Somuncu sözlü anlatısı (derleme: Akın Öztürk). Kayıt: 1970’ler sonu olayları anımsaması; metin düzenlemesi: 2025.
Yorum bırakın